Poniedziałek - Piątek - 8:00 - 19:00, Sobota - 9:00 - 13:00

Leczenie zachowawcze

Badanie polega na uzyskaniu obrazu jamy macicy i jajowodów przy użyciu promieni rentgenowskich. Obraz jamy macicy i jajowodów uzyskuje się poprzez wprowadzenie przez drogi rodne kobiet środka cieniującego (kontrastu).

CELE BADANIA

Badanie to umożliwia ocenę kształtu jamy macicy, ocenę zmian chorobowych jej błony śluzowej, czyli endometrium, a także ocenę przebiegu drożności, kształtu jajowodów praz zmian w okolicy przydatków macicznych. Badanie wykonuje się w celu rozpoznania lub precyzyjnego określenia specyfiki istniejącego zaburzenia.

WSKAZANIE DO WYKONANIA BADANIA

Diagnostyka niepłodności, dotycząca kontroli drożności jajowodów i wykluczenia zmian patologicznych w obrębie jamy macicy. Ocena skuteczności leczenia niedrożności donoszenia ciąży.

Badanie jest wykonywane na zlecenie lekarza.

PRZED BADANIEM I PO BADANIU

Wymagane są badania: ginekologiczne i ultrasonograficzne narządu rodnego, rozmaz mikrobiologiczny z pochwy (tzw. ocena czystości pochwy) lub badania w kierunku zakażenia Chlamydia trachomatis oraz morfologia krótka wraz z oceną leukocytów (białych krwinek, których liczba ulega podwyższeniu w przypadku stanów zapalnych) i CRP (białko, tzw. ostrej fazy). W dniu poprzedzającym badanie zaleca się spożycie lekkiej kolacji.

Przed rozpoczęciem badania Pacjentce podaje się leki przeciwbólowe i rozkurczowe. Wykonującemu badanie należy zgłosić datę ostatniej miesiączki, ewentualne uczulenia na środki kontrastowe, a w trakcie informować o wszelkich nagłych dolegliwościach (np. ból, duszność, nudność).

Badanie wykonuje się tuż po miesiączce, w pierwszej fazie cyklu, najpóźniej do 10.-12. dnia (licząc od pierwszego dnia krwawienia). Nie wykonuje się go w czasie krwawienia miesiączkowego, nawet w przypadku niewielkiego krwawienia z ujścia zewnętrznego części pochwowej szyjki macicy.

Zwykle badanie trwa 20 minut. Po jego zakończeniu Pacjentka powinna do dwóch godzin pozostawać pod opieką lekarską lub pielęgniarską.

Jest technika operacyjną, która pozwala na wykonanie skomplikowanych zabiegów bez otwierania jamy brzusznej. Co ważne z punktu wiedzenia Pacjenta, nie pozostają po niej praktycznie żadne ślady na skórze. Rezygnacja z tradycyjnej laparoskopii (czyli szerokiego przecięcia powłok jamy brzusznej) zmniejsza ryzyko powikłań pooperacyjnych, wiąże się z niskim ryzykiem zrostów pooperacyjnych i umożliwia znacznie szybszy powrót do zdrowia. Współcześnie laparoskopia używana jest do licznych zabiegów chirurgicznych i ginekologicznych.

Laparoskopia ginekologiczna to metoda diagnostyczna i zabiegowa polegająca na wykonaniu dwóch lub trzech niewielkich nacięć, przez które wprowadza się do jamy brzusznej układ optyczny i niewielkich rozmiarów narzędzia chirurgiczne. Badanie to umożliwia obejrzenie zewnętrznej powierzchni narządów jamy brzusznej i wykonanie różnorodnych zabiegów ginekologicznych, takich jak wyłuszczenie torbieli jajników czy mięśniaków macicy, jak również diagnostykę i leczenie zabiegowe niepłodności oraz endometriozy.

CELE BADANIA

W ginekologii laparoskopię stosujemy ze względu na jej mniejszą urazowość w porównaniu z chirurgicznym otwarciem jamy brzusznej. W wielu zabiegach ginekologicznych nie potrzeba dużego pola operacyjnego – wystarczy spojrzenie „przez dziurkę od klucza”, które daje laparoskopia, aby pozostawić prawidłową diagnozę lub przeprowadzić zabieg.

PRZED ZABIEGIEM I PO ZABIEGU

Przed przystąpieniem do laparoskopii Pacjentka musi być przygotowana tak samo, jak do każdej innej operacji, tzn. musi wykonać badania laboratoryjne (np. morfologię krwi, poziom elektrolitów, wskaźnik krzepnięcia krwi i EKG), musi być na czczo (ostatni posiłek o 22.00). Po zakończeniu zabiegu z jamy brzusznej wyjmuje się narzędzia, troakary i laparoskop. Czasami do jamy brzusznej podaje się specjalny płyn lub żel celem uniknięcia zrostów. Niewielkie nacięcie na skórze zaszywa się szwami pojedynczymi, a te, które nie są rozpuszczalne, zdejmuje się po 5-7 dniach.

Histeroskopia jest zabiegiem wykorzystywanym do oglądania wnętrza macicy w powiększeniu, przy wykorzystaniu przyrządu optycznego zwanego histeroskopem, który wprowadzany jest przez pochwę do szyjki macicy, a następnie do jamy macicy. Przy pomocy dodatkowych instrumentów wprowadzonych przez histeroskop do jamy macicy można pobierać wycinki śluzówki do badania histopatologicznego oraz wykonywać niektóre zabiegi operacyjne wewnątrz jamy macicy (histeroskopia operacyjne). Pacjentkę do zabiegu kwalifikuje lekarz ginekolog na podstawie wywiadu, badania ginekologicznego oraz przezpochwowego badania ultrasonograficznego. Zabieg wykonuje się najczęściej w znieczuleniu ogólnym dożylnym.

CELE BDANIA

Dzięki temu badaniu możliwa jest ocena zmian endometrium (błony śluzowej macicy) oraz wnętrza jamy macicy i ustalenie zakresu tych zmian. Dzięki takiej technologii możliwe jest obejrzenie macicy od środka. Badanie można połączyć z jednoczesnym wykonaniem zabiegu terapeutycznego, np. z usunięciem zrostów wewnątrzmacicznych, mięśniaków lub polipów.

PRZED BADANIEM I PO BADANIU

Zabieg histeroskopowy wykonać można po zakończeniu krwawienia miesięcznego do połowy cyklu, czyli do około 15. dni cyklu. U kobiet z nieprawidłowymi krwawieniami najlepiej wykonać badanie między krwawieniami lub w czasie kiedy krwawienie jest najmniej intensywne. U Pacjentek leczonych z powodu niepłodności wskazane jest badanie w kierunku zakażenia Chlamydia trachomatis. Badanie to może być wykonane w szpitalu. Schemat przygotowania do zabiegu jest ustalany indywidualnie przez lekarza w trakcie wizyty kwalifikacyjnej. W dniu zabiegu Pacjentka zgłasza się na czczo. Należy przynieść ze sobą kapcie, koszulę nocną i szlafrok. Zabieg przeprowadza się w trybie hospitalizacji, najczęściej w ciągu dwóch dni. Po zabiegu Pacjentka powinna być odbierana ze szpitala przez osobę towarzyszącą.